دست-انداز

دغدغه های یک دانشجوی معماری از همه نوع

دست-انداز

دغدغه های یک دانشجوی معماری از همه نوع

دست-انداز

سلام دوستان
خب معلومه که من یه دست اندازم! نه مقصد که جواب سوال هامون رو بدونه و نه حتی یه راه که مسیر رو نشونمون بده. این که گفتم دست اندازم واسه همینه. دست انداز ها درست وقتی فکر میکنیم همه چی رو میدونیم مقصد رو میشناسیم راه رو درست انتخاب کردیم و حالا فقط باید گاز بدیم، سراغمون میان. واسه همینه که میگم اینجا دنبال جواب نگردین اومدم سوال کنم و با دوستانم حرف بزنم نه این که حرفم رو به هر بهانه ای بزنم ...

درباره ی دست انداز این جا بیشتر بخونید:
http://dast-andaz.blog.ir/page/about-me

آخرین نظرات

۱۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «آموزش معماری» ثبت شده است

سلام دوستان، این ها رو چند وقت قبل پیدا کردم، اون موقع،بهمن 93 تازه اولین تجربه ی تدریس رو اون هم به صورت اسیست طرح رو از سر می گذروندم، کلی سوال توی ذهنم بود و کلی شور و علاقه. چند ماهی ک گذشت برای هر کدوم از بچه ها نامه ای نوشتم. این اولین نامه است. نامه هایی که دو سه سال بعد به دستشون رسید ...

برگرفته شده از dast-andaz.blog.ir

سلام دوستان، این ها رو چند وقت قبل پیدا کردم، اون موقع،بهمن 93 تازه اولین تجربه ی تدریس رو اون هم به صورت اسیست طرح رو از سر می گذروندم، کلی سوال توی ذهنم بود و کلی شور و علاقه. چند ماهی ک گذشت برای هر کدوم از بچه ها نامه ای نوشتم. این اولین نامه است. نامه هایی که دو سه سال بعد به دستشون رسید ...




سلام رفیق

 

فرصت نشد من باخاطرات و علاقه ها و خود خودت روبرو بشم. من بیشتر با کارهات روبرو شدم، واسه همین که خیلی نمیشناسمت حرف هایی نوشتم که شاید به دردت هم نخورن! ولی خب جای به برادر بزرگتر گفتم بد نیست چیزایی که به ذهنم میرسه و ممکنه افت راهت باشه رو بگم ...

 

دانشجوی درست و نمونه بودن همیشه این خطر رو داره که خودت نباشی! یعنی اون چیزی باشی که دیگران می خوان نه اون چیزی که خودت میخوای یا خدا می خواد! حداقل آفتش اینه که آدم همیشه برای تشویق دیگران کاری کنه یا عادت کنه اگه کاری میکنه در پی تایید کارش از طرف دیگران باشه.

 

 دانشجوی خوب و قوی ای هستی نه تنها ازین جهت که پرکاری بلکه ازنی جهت که استعداد خوبی توی معماری داری، راستشو بخای من هنوز دلیلی پیدا نکردم که بگم بعضی استعداد معماری دارن و بعضی ها نه! بعضی ها کمتر دارن و بعضی بیشتر. شاید واسه همین هم گفتم استعداد خوبی توی معماری داری و نگفتم استعداد زیادی داری یا استعداد داری! بگذریم ... ولی با همه ی این حرف ها بعضی ها باید کار کنن زحمت بکشن تا این استعداد درونی شون رو شکوفا کنن (مثلا مثل خود من! :)) بعضی ها هم جلوترن و این استعداد درونی شون به فعلیت رسیده این نقطه ی شروع خوبی هست ولی قرارگاه خوبی نیست! پس عقب نمون و بیشتر کار کن. این که ادم خودش رو با دیگران مقایسه کنه همیشه این آفت رو داره که از خودش عقب بمونه و همه ی اونی که باید میشده نشه!

 

ان شالله که مارو حلال کنی و توی زندگیت موفق باشی داداش

۴ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۹:۵۸

سلام دوستان، این ها رو چند وقت قبل پیدا کردم، اون موقع،بهمن 93 تازه اولین تجربه ی تدریس رو اون هم به صورت اسیست طرح رو از سر می گذروندم، کلی سوال توی ذهنم بود و کلی شور و علاقه. چند ماهی ک گذشت برای هر کدوم از بچه ها نامه ای نوشتم. این اولین نامه است. نامه هایی که دو سه سال بعد به دستشون رسید ...




سلام داداش

درست مثل خود ما، بعضی از شما ها بچه های ورودی (-) هم توهم ممانعت دارینا! :) اینو می گم واسه همه ی غرغرایی که سر کلاس کردی :P این که "نمیذارن فلان جور کار کنم یا هی میگن فلان طور باش و ... بقیه چی کار می کنن و من نمیخام اونطوری باشم!"

درست مثل شما، منم  خیلی این طوری بودم. اما کم کم یاد گرفتم که انکار، غر غر، و گلایه کردن گاهی اوقات بیشتر از این که حمله و نقد به کسی باشن راه هایی هستن که ما واسه فرار به کارمیگیریم. فرار از خودمون فرار از کار کردن فرار از ...

 

من توی رویکردی که تو واسه کارت انتخاب کردی سررشته ای نداشتم! (منظورم معماری سنتیه) راستش اولش ترسیدم که نتونم راهنمایی ات کنم و کارت نهایتا در نیاد! اما بالاخره از خودم شجاعت به خرج دادم و قبول کردم. فکر میکنم اونقدری که لازم بود واسه ایده آل هات واسه راهی که انتخاب کردی زحمت نکشیدی! یعنی همیشه طوری از این که "نمیذارن سنتی کار کنی و میگن دیکانس کار کن" حرف میزدی که من فکر کردم اگه این شجاعت رو به خرج بدم و بذارم کاری کنی که خودم تا حالا نکرده بودم، حتما کلی تلاش میکنی، کلی کار میکنی و همه ی هم و غم ات رو میذاری که به همه ثابت کنی مدرسه ی سنتی تو چه قدر خوب از آب در میاد! اخه ادم واسه  چیزی که می خواد، دوسش داره یا فکر میکنه درسته، تلاش می کنه و سختی می کشه .

 

البته اینم بگم خوب کار کردی اون اخرای ترم کارتم الحمدلله خوب شد ولی خیلی بیشتر انتظار داشتم :)

 

بگذریم ... فکر کنم این تمی که افتاده بین پسرا که انگاری تنبلی ارزشه! و کار کردن گناه!! اصلا خوب نباشه راستشو بخای من هر چی فکر میکنم حدیثی مطلبی آیه ای چیزی واسه این که طوری کار کنین که با کمترین هزینه و وقت گذاشتن طرحتون رو پاس کنین پیدا نمیکنم! خداییش ما ها هم تنبلی زیاد می کردیم ولی دیگه بهش افتخار نمی کردیم! کلی هم عذاب وجدان داشتیم که تنبلیم. اینو منظورم شما نیستی ها دارم میگم ک جو بدی توی گروهتون هست ک ان شالله شما ها ک مذهبی ترین اصلاحش کنین.

 

ان شالله که در زندگی موفق و مرضی رضای الله باشی داداش حلالمون کن اگه کم گذاشتیم یا چیزی بلد نبودیم که کمکت کنیم.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۹:۵۳

سلام دوستان، این ها رو چند وقت قبل پیدا کردم، اون موقع،بهمن 93 تازه اولین تجربه ی تدریس رو اون هم به صورت اسیست طرح رو از سر می گذروندم، کلی سوال توی ذهنم بود و کلی شور و علاقه. چند ماهی ک گذشت برای هر کدوم از بچه ها نامه ای نوشتم. این اولین نامه است. نامه هایی که دو سه سال بعد به دستشون رسید ...




سلام سید عزیز


اولین بار ک پامو گذاشتم کلاس با خودم طی کردم ک قبول کنم خدا هر کی رو منحصر ب فرد افریده واسه همین با خودم قرار گذاشتم ک ادم ها رو طوری هدایت (کرکسیون یا correction) کنم  که هر کی اونطوری بشه که خدا میخواد یعنی هرکی مثل خودش بشه نه اون طوری که من میخوام یا فکر میکنم درسته.

من اون چه ک از دستم بر اومد برای بچه ها کردم. در مورد شما کم تجربه تر بودم و کمی هم کم کاری کردم، بخشی اش به خاطر این که شما وجود منحصر ب فردی بودی ک من قبلا تجربه نکرده بودم به خاطر همین هم نتونستم خوب برنامه ریزی کنم یه بخشی هم واسه این بود که توی کلاس حسابی سرم شلوغ بود و واقعا نمی رسیدم اون قدر ک لازمه واسه هر کی وقت بذارم. ان شالله که منو حلال کنی.

 

هرچی من کمتر از اون چیزی بودم که باید بودم، تو هر بار بیشتر از اونی بودی که فکر میکردم. در واقع یکی از بزرگترین اشتباهات من این بود که ازت کم خواستم. هر بار هم ک این کار رو کردم و قبول کردم مثلا انقدر ازت بخوام، تو متعجب ترم کردی!

 

از قضاوت نترس خودت باش و سعی کن از سرسخت ترین اساتید هم چیز یاد بگیری. حتی اگه به نظراتت به ایده هات اهمیت نمیدن ایرادی نداره مهم اینه که اون ها چیزهایی بلدن که میشه ازشون یاد گرفت. خود من توی دوران کارشناسی همیشه دنبال کسی می گشتم که به حرف هام گوش بده ... حالا که فکر می کنم میبینم چه بهتر بود که من بیشتر گوش می کردم و بیشتر یاد می گرفتم.

 

امیدوارم توی زندگیت موفق باشی

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۹:۵۰

سلام دوستان توی این ترم گذشته سر کلاس طرح با دوستان دیگه یه سری تکنیک ها و کلک های اموزشی تولید کردیم! فکر کردم شکل این کتاب جیبی های دارویی یا مثلا دایره المعارف های بیماری ها دربیاد! نظرتون چیه؟

 

توضیح این که: تکنیک ها اغلب پاسخی کاملا عملی و مصداقی به موقعیت هایی هستند که ممکن هست در حین تدریس، کرکسیون و ...  پیش بیاد! هرچند اغلب تکنیک ها متاثر از جهان بینی، طرح درس و سیستم آموزشی کلی من و هم چنین راهبردهایی هستند که قبل از شروع کلاس برنامه ریزی کردم، اما ممکن هست در یک طرح درس و سیستم آموزشی دیگر توسط معلمی که شاید اصلا به این حرف های بی سر و ته من هم ایمان نداشته باشه مورد استفاده قرار بگیرند!

 

مساله: اگه کسی ایده ی یکی دیگه از بچه ها رو یادداشت کرده بود و توی کار خودش کپی کرده چی کنیم؟ اون طور که یکی از اسیست های کلاس می گفت بچه ها اغلب نگران این هستند که با گفتن ایده هاشون، امتیاز اون رو برای خوشون از دست بدن! و کسی دیگه ازون استفاده کنه! (ادامه ی مطلب)

 

کاریکاتور تقلب

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۳۰ بهمن ۹۳ ، ۱۲:۲۷

متن زیر یادداشتی هست در باره ی شکل تکنولوژی و اگه جدی تر و آکادمیک تر بخایم کلید واژه بدیم موضوع پوشیدگی در تکنولوژی، تولید و توزیع دانش در سیستم های تکنولوژیک و سهولت مصرف در مصنوعات جدید بشر. این جا به بهانه ی بحثی که حین کرکسیون سر کلاس طرح دو شکل گرفت قراره یه سری سوال و دغدغه هام رو درباره ی این موضوعات پیش بکشم. - ادامه مطلب

 

فیل مکانیکی

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۹ دی ۹۳ ، ۱۵:۳۸

باید این پیام رو به بچه ها منتقل کنم که:

من از خودت خوشم میاد، هرجا تو رو توی طرحت ببینم خوشحال می شم، هرجا که خودت باشی و ادا در نیاری!

دیدی خدا چطور توی همه ی ماها آدم ها و اشیا و مخلوقات دیگه هست؟ رایتک فی کل شی! یکی جلوه  و آیت رحمت خداست مثل بارون یکی تجلی جلال الهی هست مثل پدر یکی آیت رحمت الهی هست مثل مادر یکی ... من نمیدانم هرکدام از شماها جلوه ی چی خدا هستین چطوری هستین و باطنتون چی هست؟ بهم توی طرح هاتون نشون بدین! من میخام همون طور که خدا روحش رو دمید به آدم تو هم روحت رو بدمی به کارت! و نفخت فیه من روحی!

 

این درست مقابل طرح های دیگتون باید باشه سر ژوژمان دوست ندارم اگه کسی کارت رو دید بگه با فلانی کرکسیون کردی؟ یا طرح رو با فلان استاد گذروندی؟ نمیخام روح من یا هرکس دیگه ای باشه که توی طرحت متجلی شده باشه دوست دارم خودت باشی و طرحت بوی تو رو بده!

 

تازه اینکه طرحت بوی من رو بده، قابل تحمل تر از اینه که کارت روحی نداشته باشه! من از تو معماری درست نمیخام! من ازت معماری خوب می خام! نمیخام معماری ات انقدر درست باشه و در گیر و دار استانداردهای پیش اندیشیده شده باشه که دیگه جایی برای اینکه خودت استاندراد های جدید رو خلق کنی، نباشه! معماری ای که دربند گیر و دار استاندراد ها و ... باشه به درد من نمی خوره من ازت میخام تو استاندارد خلق کنی! یه معماری خوب! ممکنه کمی نادرست باشه اما میشه درستش کرد!

 

۳ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۹ دی ۹۳ ، ۱۵:۲۷

دارم به هر کدوم از بچه هایی که باهام کرکسیون می کنن یه چیز می گم! از یه جایی شروع می کنم و به یه وجه مساله توجهشون میدم. حتی تکلیفاشون هم با هم متفاوت از آب در اومده! بعضی موقع ها وسط کرکسیون کلا بی خیال حرف هایی می شم که قرار بود بهش بزنم!

 

خلاصه این که خدا به خیر کنه! :) این کار البته خیلی بیشتر از یه نسخه ی جمعی به همشون دادن، ازم انرژی می گیره! تازه اغلب بعد کلاس میرم توی مترو، اتوبوس و ... توی راه برگشت کلی میشینم برای هر کدومشون یه  چیزایی مینویسم یه طرح درس متفاوت دراز مدت میچینم، جالب شده، واسه هر کدومشون یه پرونده درست کردم!

 

بچه ها خیلی متفاوت اند اصلا اون طور نیستن که فکر میکنی! هیچکی تنبل نیست، انگاری هر کدوم یه مشکل دارن یه جای کارشون میلنگه! با بضیهاشون فقط در مورد انگیزه هاشون صحبت کردم، کلا بی خیال چیزایی که اوردن شده بودم اخه احساس کردم اگه انگیزش رو پیدا کنه خیلی بهتر و بیشتر از بقیه کار میکنه! به بعضی ها گفتم نمونه کار ببینن و جلسه بعد واسم بیارن برای بعضی هاشون هم غدقن کردم برن سراغ نمونه کار! به استانداردهای بعضی نگاه هم نکردم گفتم باید از دل ایده هاش استاندارد بکشه بیرون و بعضی رو گذاشتم از دل استاندارد ها ایده بزنن! کلا یه شلم شوربایی به پا شده که هم دوسش دارم و هم یه کم ازش می ترسم! :)


۱ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۰۴ آبان ۹۳ ، ۱۷:۲۷

الحمد لله رب العالمین، رب (پرورش دهنده، تربیت کننده) ربِّ ادم های اینجوری و اونجوری اونم شاید هرکی یه جوری(راه) متناسب با "وسعها" اما نهایتا به یه مقصد واحد "انا لله و انا الیه راجعون" وقتی همه متناسب با استعداد ها و اعمال و رفتارهامون، باز همگی به خدا برمیگیریدم اما بازم هرکی به یه اسم خدا، یکی به کریم، یکی به رحیم (سلام قول من الرب الرحیم و متازوا الیها المجرمون) و یکی به سخط و خشم الهی یکی به جبار یکی به کیفردهنده و ...

 

تشویق می تونه بدترین نوع تنبیه باشه، میتانه ظالمانه ترین و غیر انسانی ترین نوع تنبیه باشه میتانه یک ظلم باشه!

الذین صدوا عن سبیل الله باشه و این طوری تشویق کننده لایق سخط و غضب الهی بشه غیر المغضوب علیهم و الضالین (نه گمراهان و نه کسانی که آن ها را گمراه کردند ]شاید ازین جهت که نذاشتن ادم ها هرکی متناسب با وجود فی نفسه، فطرت و هستی ممکن منحصر به فرد خودش یه موجود منحصر به فرد شه ادامه ی مطلب

 

Sameness is a matter of science, differentiation is a matter of humanity

۵ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۷ مهر ۹۳ ، ۱۷:۲۶

توفیق شده با دکتر خانمحمدی و دکتر غفوریان و البته چند تا از دوستان خوب دیگه به عنوان اسیست طرح 2 بریم سر کلاس. ان شالله که هم آخر و عاقبت ما خوب بشه هم واسه بچه های کلاس اتفاقات خوبی بیافته این ترم :) یادداشت زیر اولین یادداشتی هست که بعد اولین جلسه ی حضورم سر کلاس نوشتم - ادامه مطلب



۱ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۲۶ مهر ۹۳ ، ۲۳:۲۶

زندگی مسابقه نیست!

 نقدی بر صحبت های دکتر افشار نادری در برنامه ی نقش مسابقات در پیشبرد معماری

 

سلام دوستان مطلب رو این جا منتشر کردم و هم در وبلاگ :) منتظر نظرات سازنده دوستان


حول و حوش 19 دی ماه سال گذشته بود که برنامه ای رو مجله ی همشهری معماری تدارک دیده بود موضوع خیلی جذابی داشت و برعکس خیلی از همایش ها و سمینار های عقیم دیگر به نظر میرسید که بوی دادخواهی و تغییر و تحول می داد. مراسم با سخنرانی کاملا اتفاقی و برنامه ریزی نشده ی دکتر  کامران افشار نادری شروع شد در واقع به خاطر حضور اتفاقی ایشان در مراسم قرار شد مطلبی را هم ایشان به عنوان مقدمه در مورد موضوع سمینار طی 5-6 دقیقه ارائه بدن. ادامه ی مطلب


نقش مسابقات در پیشبرد معماری - همشهری معماری

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۸ خرداد ۹۲ ، ۲۳:۳۴