دست-انداز

دغدغه های یک دانشجوی معماری از همه نوع

دست-انداز

دغدغه های یک دانشجوی معماری از همه نوع

دست-انداز

سلام دوستان
خب معلومه که من یه دست اندازم! نه مقصد که جواب سوال هامون رو بدونه و نه حتی یه راه که مسیر رو نشونمون بده. این که گفتم دست اندازم واسه همینه. دست انداز ها درست وقتی فکر میکنیم همه چی رو میدونیم مقصد رو میشناسیم راه رو درست انتخاب کردیم و حالا فقط باید گاز بدیم، سراغمون میان. واسه همینه که میگم اینجا دنبال جواب نگردین اومدم سوال کنم و با دوستانم حرف بزنم نه این که حرفم رو به هر بهانه ای بزنم ...

درباره ی دست انداز این جا بیشتر بخونید:
http://dast-andaz.blog.ir/page/about-me

آخرین نظرات

۱ مطلب در دی ۱۳۹۶ ثبت شده است

راستش رو بخواین انتظار نداشتم فیلم خوبی از کار در اومده باشه
ولی داستان خیلی خوب گیرا و پرکششی داشت
و همین فیلم رو از یه فیلم متوسط کمی بالاتر میکشید

انتخاب برزو ارجمند و... از حس و حال و درگیر شدن با فیلم کم میکرد
بازیگرایی که ما رو یاد فیلم های متوسط دفاع مقدس مینداختن مثل چند تا از بازیگرای اخراجی ها یا... که نقش های کلیشه ای شون در فیلم های دیگه توی ذوق میزد.
تصاویر فیلم تصاویر متوسط و حتی خیلی معمول و تکراری ای بودن که همه جا قبل تر توی فیلم های دفاع مقدس دیدیم.
حتی بعضی صحنه ها حیف شده بودن
مثل صحنه ای ک لودر خاک ریزی میکرد یا  صحنه ی اخر فیلم در اچ پرواز

با این حال فلش بک ها، نحوه ی روایت داستان، ابهاماتی که تا انتهای فیلم همراه بیننده بودن عالی بود که بازم همه به قصه برمیگشتن و نه تصویر و وجوه دیگه ی فنی فیلم
حتی جاهایی تکرار میبینیم مثل قسمتی که یونس توی پاسگاه بود که نشون میده چطور کارگردان یه فرصت خوب دیگه رو از داستان حروم کرده. در حالی که میونست دوبار از دو زاویه متفاوت روایت شه.

هرچند موسیقی متن فیلم بد نبود اما به چشم هم نمیومد. اما در مورد موسیقی تیتراژ پایانی باید بگم افتضاح بود.

در مجموع میشه گفت کارگردان یه داستان خوب رو با یه کارگردانی متوسط به یه فیلم متوسط رو به خوب تبدیل کرده بود. فیلمی که نه تنها بخاطر موضوع ارزشمندش که برای لحظاتی خیلی از تماشاچی ها رو به گریه انداخت بلکه بخاطر داستان عالی و کارگردانی متوسط رو به خوبش باید اون رو دید.


اشنوگل

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۰ دی ۹۶ ، ۱۱:۳۵